BLOTEVOETENWANDELINGEN

 

Categorieën

2016-09-30

1ste Nationale Blotevoetenwandeling een groot succes!

Vandaag was ik een van de deelnemers van de eerste Nationale Blotevoetenwandeling en hieronder een persoonlijk verslag van een meer dan geslaagde dag:
Als je de kans krijgt om mee te mogen doen aan de allereerste Nationale Blotevoetenwandeling grijp je dit natuurlijk met twee voeten aan. Uw verslaggever staat dan ook op zondagmorgen 25 september al om acht uur voor de deur om met Rob mee te rijden naar het oosten van het land.
Terwijl de zon fel in onze ogen schijnt, gaat de reis vanuit het prachtige Dordrecht naar het misschien nog wel mooiere Arnhem om uiteindelijk nog voor half tien aan te komen in Dieren. Aangezien de organisatie pas rond tien uur aanwezig zal zijn, drinken we maar een kopje koffie bij Dierensche Boys. Als bestuurslid van v.v. Dubbeldam, de gezelligste vereniging van Zuid-Holland en omstreken, is dit natuurlijk geen straf voor uw verslaggever. Door het hoogteverschil moeten de spelers hier trouwens een trap op om te kunnen voetballen op de hoger gelegen velden.

Rond tienen lopen we op ons gemak naar de parkeerplaats waar inmiddels de organisatie is gearriveerd en hoewel uw verslaggever zich niet heeft aangemeld en het volgens de site onmogelijk is om je ter plekke aan te melden, mag hij na betaling van een luttele vijf euro gewoon meelopen en hij krijgt zelfs een goody bag met vers fruit, kortingsbonnen en een voetzoolmassagebal mee.
Langzaam maar zeker druppelen de dappere wandelaars, sommige al blootvoets en andere nog eigenwijs met schoeisel onder hun voeten, binnen en even voor elf uur zijn we compleet.
Liesje, die samen met Ludka, deze tocht samen met nog een groot aantal vrijwilligers organiseert neemt het woord en is overduidelijk blij met de grote opkomst. Na een warm welkom en een waarschuwing dat niemand zichzelf moet overschatten, doen we enkele oefeningen. De mooiste is misschien wel vlooien met de voetzoolmassagebal.

DSC_0174.JPG klein.jpg

Vincent is vandaag de aangewezen gids, hij heeft parcours van elf, dertien of een heel ander aantal kilometers in zijn hoofd zitten en wij zijn vandaag zijn willoze volgers. Dit is trouwens absoluut geen straf, want in dit toch al mooie gebied weet Vincent de allermooiste plekjes te vinden.
We gaan van start en lopen al snel langs een vreemd sportveld waar mensen met een racket tegen onze voetzoolmassageballen slaan. Het is echt bizar wat een vreemde sporten mensen bedenken. We lopen over een groene loper, dat bij een langlaufparcours blijkt te horen.
Langs het parcours is een hoog hek gebouwd, waar gelukkig voor ons een opening in is gemaakt, met daarboven de woorden: “Ingang Veluwe”. Nu we weten dat we ons in het door Natuurmonumenten goedgekeurde bos bevinden, lopen we een stuk gemakkelijker. We kunnen wat kennis maken met de allervriendelijkste barefooters met wie we deze tocht tot een goed einde gaan brengen. Het is een gemêleerd gezelschap met hele jonge deelnemers tot wat oudere exemplaren, simpel gezegd van kleinkind tot opa en oma. Iedereen heeft er zin en vaak gaan de gesprekken over het lopen op blote voeten.
Voor mensen als Rob is dit al jaren een natuurlijk gegeven, voor anderen, zoals uw verslaggever, is het net zo vreemd als een sneeuwpop bouwen in de Sahara. Al jaren lopen we samen wandeltochten en tot nu toe altijd omringd door geschoeide medemensen en het valt altijd weer op dat een deel van deze mensen niet altijd even vriendelijk is. Vandaag zijn we omringd met alleen maar vriendelijke en warme mensen.
Omdat het de nodige vaardigheid en oog-voetcoördinatie vereist om heelhuids terug te keren, ziet uw verslaggever slechts aan de bladeren en vruchten op de grond door welke bomen hij omringd is. Omdat Vincent een prachtige route heeft uitgedroomd, is er sprake van verschillende bomen, waaronder in elk geval eiken, dennen en beuken. Tot vandaag had uw verslaggever geen uitgesproken voorkeur, maar inmiddels weet hij dat beukennootjes vrijwel onzichtbaar op de grond liggen om zijn voetzolen het leven zuur te maken en zal hij een volgende keer graag kiezen voor een eikenbos of liever nog een zandvlakte, zonder ook maar enige boom.

modder.JPG klein.jpg

Bij de rusten is het echter vooral genieten van het uitzicht en omdat Rob hier onlangs nog op het Maarten van Rossumpad gewandeld heeft, weet hij veel te vertellen over de omgeving.
Zo zijn in dit gebied de zogenaamde koningswegen aangelegd door Stadhouder Willem III (1650-1702); dit zijn kaarsrechte wegen aangelegd om de jacht te vereenvoudigen. Omdat Willem het liefst begon vanuit paleis Het Loo of het Hof te Dieren, kruisen we een van deze wegen vandaag.
Na een lunch op een grasveldje onder de heerlijk brandende zon lopen we door de Onzalige Bossen, een gebied dat niet alleen ongemeen prachtig is, maar misschien een nog wel mooiere naam heeft. Als we op zoek gaan naar de herkomst van de naam vinden we in eerste instantie dat dit komt omdat de grond hier zo onvruchtbaar was, dat er geen bebouwing mogelijk was. Als we even verder zoeken komen we een verhaal tegen dat veel waarschijnlijker is.
Arnoud van de Dennenheuvel, een eenvoudig man, was verliefd geworden op Gertrude, de dochter van de graaf. Het laat zich raden dat de vader van Gertrude een andere man voor zijn dochter op het oog had. In een handgemeen doodde Arnoud per ongeluk zijn rivaal, hij vluchtte en redde ver weg het leven van een vorstin. Hij werd tot ridder geslagen en keerde als rijk man terug om alsnog de hand van Gertrude te vragen.
Weer werd hij afgewezen en dit keer sloot hij zich aan bij een roversbende die dit gebied onveilig maakte. Bij een van hun hinderlagen werd Gertrude door een verdwaalde pijl dodelijk verwond, ze stierf in de armen van Arnoud.
Gelukkig zijn wij deze roversbende niet tegengekomen en niemand is omgekomen in de prachtige tocht, die eindigde in een ware martelgang. De steentjes en beukennootjes teisteren onze voetzolen, maar gelukkig haalt iedereen het einde van deze unieke tocht.
Na afloop is er nog een verloting en mogen enkele wandelaars een prachtige prijs mee naar huis nemen. Alle wandelaars houden de mooie herinneringen aan deze mooie tocht over. Het was uniek, zwaar en mooi.
Een groot compliment voor de organisatie voor wie het een sprong in het diepe was. Een sprong die van dit jurylid een dikke tien krijgt.

Bedankt Johan van de Velde voor dit mooie verhaal over de 1ste Nationale Blotevoetenwandeling! Wil je meer verhalen van Johan lezen, kijk dan eens op www.johanvandevelde.nl

Ludka - 14:22:51 @ Tips | Een opmerking toevoegen

Opmerking toevoegen

Fill out the form below to add your own comments